خبر کشف ۲۵۲ تن و ۵۰۰ کیلوگرم چوب جنگلی قاچاق و همچنین یک‌هزار و ۱۰۰ پالت چوبی در تالش، صرفاً یک خبر انتظامی نیست؛ این حجم از چوب، زنگ هشدار جدی درباره وضعیت حفاظت از جنگل‌های منطقه است.
اما یک سؤال اساسی وجود دارد:
برای تولید و انتقال ۲۵۲ تن چوب جنگلی، چند درخت قطع شده است؟
پاسخ دقیق به این سؤال می‌تواند ابعاد واقعی خسارتی را که به منابع طبیعی وارد شده، برای افکار عمومی روشن کند.
سؤال مهم‌تر این است که این حجم از درختان چه زمانی و در چه محدوده‌ای قطع شده‌اند؟ اگر قطع درختان طی روزها، هفته‌ها یا حتی ماه‌ها انجام شده، دستگاه‌های متولی حفاظت از منابع طبیعی و نظارت بر جنگل‌ها در این مدت کجا بوده‌اند؟
آیا نباید پیش از آنکه صدها تن چوب از جنگل خارج شود، عملیات قطع و حمل غیرمجاز شناسایی و متوقف می‌شد؟
پیشگیری، مهم‌تر از کشف محموله قاچاق پس از قطع درختان است.
وقتی درخت قطع شد، حتی اگر چوب آن کشف و ضبط شود، خسارت اصلی به جنگل وارد شده است. بنابراین مردم حق دارند بدانند سازوکارهای نظارتی و حفاظتی در این پرونده چگونه عمل کرده‌اند و چرا نتوانسته‌اند در مرحله قطع درختان، از وقوع تخلف جلوگیری کنند.
از مدیران و مسئولان ذی‌ربط انتظار می‌رود به‌صورت شفاف پاسخ دهند:
این ۲۵۲ تن و ۵۰۰ کیلوگرم چوب از کدام محدوده و طی چه مدت قطع و جمع‌آوری شده است؟
چه تعداد درخت برای تأمین این حجم از چوب قطع شده است؟
آیا محل قطع درختان شناسایی شده و میزان خسارت وارده به جنگل مشخص شده است؟
و مهم‌تر از همه:
چگونه ممکن است چنین حجم قابل‌توجهی از چوب جنگلی قطع، جمع‌آوری و جابه‌جا شود، اما پیش از رسیدن به مرحله کشف محموله، متوقف نشود؟
البته صرف کشف یک محموله قاچاق، به‌خودی‌خود دلیلی بر وجود تبانی یا تخلف از سوی مسئولان نیست؛ اما حجم ۲۵۲ تن چوب، مطالبه شفاف‌سازی درباره عملکرد دستگاه‌های مسئول را جدی‌تر می‌کند.
اگر تخلفی در فرآیند حفاظت، نظارت یا حمل این چوب‌ها رخ داده، باید مشخص شود چه کسانی کوتاهی کرده‌اند و چرا پیشگیری به‌موقع انجام نشده است.
جنگل را نمی‌توان با کشف محموله قاچاق به گذشته بازگرداند.
مردم حق دارند بدانند چند درخت برای این ۲۵۲ تن چوب قطع شده و چرا پیش از قطع این درختان، کسی مانع نشد؟