«کارگاه موقت» یا «کارخانه دائمی»؟
یکی از سر دلسوزی، دیگری با روایتسازی و تحریف واقعیت
بانکها حق برداشت خودکار از همه حسابها را ندارند!
نانِ گران، آردِ بیکیفیت؛ باز هم مردم باید تاوان بدهند؟
«مجوز داریم!»؛ جملهای که نباید به کارت سفید برای غارت بیتالمال تبدیل شود
مردم مسئولان را به اتحاد دعوت میکنند!
نگاهی به پیامدهای احتمالی یک تصمیم شتابزده
یک روز قسط، راهی بود برای خانهدار شدن؛
بعد نوبت ماشین رسید، سپس لوازم خانه، لپتاپ و تلفن همراه…
اما امروز، قصه از جایی تلختر شده است؛ وقتی گوشت و مرغ هم قسطی عرضه میشود.
موضوع فقط یک شیوه فروش نیست؛فارغ از اینکه این تصویر واقعی باشد یا خیر نشانهای از تغییر سبک زندگی بخش بزرگی از مردم است که هر روز آن را مشاهده میکنیم . مردمی که شاید زمانی برای خریدهای بزرگ سراغ قسط میرفتند، اما امروز برای تأمین بخشی از مایحتاج روزمره زندگی، ناچارند هزینه امروز را به بدهی فردا تبدیل کنند.
قسطی شدن گوشت و مرغ، بیش از آنکه یک خبر اقتصادی باشد، یک زنگ هشدار اجتماعی است.
هشدار درباره قدرت خریدی که کوچکتر شده، درآمدی که از هزینههای زندگی عقب مانده و سفرهای که هر روز برای حفظ ظاهرش، بیشتر به حساب و کتاب نیاز دارد.
تلختر آنجاست که وقتی خرید مواد غذایی ضروری هم به اقساط میرسد، دیگر مسئله «رفاه» نیست؛ مسئله معیشت و کرامت مردم است.
مردم نباید برای داشتن یک سفره معمولی، نگران قسط بعدی باشند.
روزی قسطی زندگی میکردیم؛ امروز بیم آن میرود که قسطی زنده بمانیم.
